Losers have goals. Winners have systems.
Het is een kleurrijke, veel geciteerde uitspraak van Dilbert-bedenker Scott Adams. In een mooi artikel op TNW legt hij uit waarom doelen het gevoel geven dat je voortdurend tekort schiet, totdat je het doel bereikt. Als je het al bereikt, want doelen zijn snel ambitieus.
When you’re working toward a goal, you are essentially saying, ‘I’m not good enough yet, but I will be when I reach my goal’.
Wat dan wel werkt? Systemen en gewoonten! Zorg dat je een manier van werken hebt, die zorgt dat je dag-in-dag-uit beter wordt.
What you can do is work hard on your job application, build your network, do more sales calls—habits and systems are controllable, repeatable actions that will lead to improvements over time.
En nog vlotter en makkelijk gaat het als je het werken aan verandering en verbetering in kleine stappen doet. Dat kan, aldus Adams, met de zogenaamde tiny habits:
Tiny habits are counterintuitive but surprisingly powerful. A tiny habit is something so ridiculously small that it would be silly for you to not do it.
Het is de vraag of het een tegenstelling is: of doelen stellen of werken aan systemen en gewoonten. Je kunt je voorstellen dat je bij het stellen van doelen voorkomt dat het frustrerende doelen worden door de doelen algemeen te houden en vooral de aandacht te vestigen op hoe je die doelen dagelijks een beetje dichterbij brengt. Wat kun je elke dag een beetje doen, zonder dat je al teveel moeite kost. Elke dag, tijdens je treinreis, een paar minuten schrijven, is makkelijker te realiseren, dan in één keer je debuutroman willen schrijven.
Hoe dan ook: winners have systems? GTD anyone?
